Home
Over Anda Schippers
Bloemlezing uit eigen werk
Vertaalde kookboeken
Het Groene Blaadje
Aardse (on)genoegens
Lezen & dromen
Wijn
Reageren of meer informatie?
Archief menu's huiskamerrestaurant
Links
E-mail
 
Meer groente eten? Gebruik de Groentebijbel!


 
Het hele varken

Hoezeer we er misschien ook van griezelen: vleeseters zijn moreel verplicht zoveel mogelijk onderdelen van het voor hen gedode dier op te eten (zie ook Ferme Opinies). En, zo zou je kunnen zeggen, gastronomisch verplicht. Want veel van die 'griezelstukken' zijn ontzettend lekker. Het is dus zonde in meerdere opzichten om ze als slachtafval af te voeren.
Gewoon lekker eten dus. Goede ideeën voor gerechten vind je in Van het varken, geschreven door Stéphane Reynaud. Het boek is tevens een eerbetoon aan een manier van leven die waarschijnlijk aan het verdwijnen is, en aan de mensen die dat leven nu nog leven.
Met mooie, onopgesmukte foto's, geinige illustraties en veel oog voor detail - zo zijn op de kleedjes waarop de borden en schalen met de gerechten gefotografeerd zijn, soms weer grappige varkens geborduurd. Maar het belangrijkste is dat dit boek een eerbetoon vormt aan varkensvlees in al zijn verschijningsvormen.

Stéphane Reynaud, Van het varken, met foto’s van Marie-Pierre Morel en illustraties van José Reis de Matos, Terra, 2006

 
Eten in Libanon en SyriŽ












Perfect wegdroomboek voor romantici en multiculticuli's: Saha, over de culinaire rondreis van Greg en Lucy Malouf door Libanon en Syrië. Kok Greg Malouf is een Australiër van Libanese herkomst; zijn inmiddels ex-vrouw is culinair journalsit. Leuke teksten (al zou het beter kunnen), prachtige foto's en recepten voor geweldige gerechten, zoals toum (een knoflooksaus waarmee je een gat in de tafel brandt, maar lékker) en dubbelgebraden eend met honing, kaneel en kardemom. Hoewel de situatie in het Midden-Oosten sinds de verschijning van het boek (2005) alweer veranderd is, lijkt het een realistisch beeld te geven (voorzover ik dat kan beoordelen - ik ben er nooit geweest) van het dagelijkse culinaire leven, inclusief de narigheid. Geen mierzoete sprookjes dus en dat  maakt het boek wel zo sympathiek. 'Saha' is overigens een heildronk dan wel gezondheidswens.

Greg en Lucy Malouf, Saha. Een culinaire rondreis door het Midden-Oosten, met foto's van Matt Harvey, Unieboek, 2006

 
Vrolijk wijnboek

Welke wijn bij het eten? van Magda van der Rijst en Noële Ruitenberg is een vrolijk boek, dat het combineren van wijn en eten op een speelse manier benadert. Speels, maar wel grondig en met veel kennis van zaken. Een opluchting na al die infantiele boeken over wijn met om de drie regels tekst een plaatje.
De schrijfsters leggen de theorie van wijn-spijscombinaties uit, zoals het belang van structuur, smaak en gewicht van de wijn en het gerecht. Ze gaan in op de invloed van kooktechnieken en de verschillende keuzes die je kunt maken (zoals contrasterende of juist harmonieuze combinaties). Daarnaast geven ze een grote hoeveelheid suggesties voor combinaties, eerst met het menu en daarna met de wijn als uitgangspunt.
Het hele boek (mooi vormgegeven door Heidi Heijmans-Timmermans) straalt een aanstekelijke drang tot experimenteren uit. Want daar gaat het om bij wijn-spijscombinaties: de lol om je erin te verdiepen, het eten en de wijn écht te proeven, nieuwe dingen uit te proberen (niet lukraak, maar op basis van de kennis die het boek aanreikt), om niet bang te zijn ‘fouten’ te maken. Je moet wel even de tijd nemen om de structuur van het boek te doorgronden; die is niet in één oogopslag duidelijk. Minpuntjes zijn ook de taalslordigheden hier en daar, en de beperkte index. Maar dat zijn kleinigheden. Het is een boek om lekker in te snuffelen, stukken uit te lezen, nieuwe ideeën uit op te pikken en vooral: te gebruiken.

 
Het sprookje van Jacques Meerman

1001 koks. Over de Arabische invloed op de Europese keuken (uitgegeven door Mets & Schilt) is een erg leuk & leesbaar boek, waarin Jacques Meerman laat zien hoe de Europese keuken vrijwel rechtstreeks is voortgekomen uit de Arabische en Moorse keukens. Hij beschrijft de geschiedenis van allerlei gerechten en etenswaren en maakt daarbij duidelijk (hoewel ik zijn onderzoekslogica niet altijd helemáál kan volgen) dat onze culinaire wortels vooral in de islamitische kookkunst liggen. Interessant, zeker in deze tijd van spanningen tussen westerlingen en moslims. Meerman laat trouwens ook zien hoe perioden van christelijke en islamitische/Arabische overheersing elkaar hebben afgewisseld in grote delen van Europa, en hoe de diverse groepen soms heel vreedzaam samenwerkten om elkaar vervolgens weer de kop in te slaan. Zo zal het  misschien altijd wel blijven... Hoe dan ook, dit boek is een aanrader voor wie van eten en geschiedenis houdt. Prettig geschreven, verrassende inhoud en er staan ook nog leuke recepten in.

 
Met Onno op vakantie

In zijn laatste boek, Reiskookboek Italië, geeft Onno Kleyn op geheel eigen wijze - soms (durf ik het te zeggen?) een heel klein tikje oubollig, maar (en dat zie je niet zo vaak) met zeer veel verstand van zaken (en dat maakt alles goed) - leuke recepten om in je vakantiehuis/appartement of eventueel op de camping te maken. De recepten zijn door en door Italiaans, en makkelijk te maken. Ook thuis, uiteraard. Kleyn beschrijft bovendien hoe en waar je je ingrediënten moet scoren (al lijkt het me als je geen Italiaans spreekt niet eenvoudig om aan de slager uit te leggen wat je van plan bent te gaan maken met een bepaald stuk vlees - maar in dat geval ga je gewoon naar de supermarkt). Ook geeft hij een uitgebreide culinaire woordenlijst.
Door het handzame formaat en lichte gewicht heb je voor dit kookboekje altijd wel een gaatje over in de koffer. Maar ook als je (voorlopig) niet naar Italië gaat, is het fijn om te hebben. Alleen jammer van dat omslag (de uitgever mikt kennelijk op een jong & hip publiek).


 
Een zee van vissen

Dit fantastische boek, Visrecepten van Italiaanse osteria's. 600 slow-foodgerechten uit de regionale keuken, is een natte droom voor elke visliefhebber. Het begint met informatie over over 'waterdieren', hoe ze klaar te maken, welke vangmethodes er zijn en in welke families ze worden ingedeeld. De rest van deze dikke pil is gewijd aan meestal relatief eenvoudige (want regionale) visrecepten van koks uit heel Italië, gerangschikt per visfamilie. Daarna volgen nog allerlei gerechten met vis waarbij het type gerecht de insteek vormt (dus antipasti, risotto, vissoep etc.) Heel veel leesvoer over vis en Italiaanse eetgewoonten dus. Natuurlijk staan er allerlei recepten voor vissoorten in die hier niet te krijgen zijn. Maar de echte liefhebber maakt dat niets uit. Bovendien bljven er ruim voldoende recepten over voor visjes die hier wel op de markt liggen. Het boek is een productie van slow food, is uit het Italiaans vertaald door Jacques Meerman en hier in Nederland uitgegeven door Mets & Schilt. Een bewonderenswaardige megaklus.
In deze serie verscheen eerder al het boek Recepten van Italiaanse osteria's. 550 slow food-gerechten uit de regionale keuken- ook al zo'n meesterwerk.

 
  
Zoek  
Over deze site

Als freelancer werk ik doorgaans voor opdrachtgevers. En dan hou ik me natuurlijk aan de opdrachten die ik krijg. Maar op deze site – hoewel hij uiteraard ook reclame voor mijn bedrijf is – ga ik zoveel mogelijk mijn eigen gang en schrijf over wat ik zelf leuk vind.

Dit is geen weblog, dus dagelijkse updates zijn er niet. Aanvullingen verschijnen in stukjes en beetjes. Het komt zoals het komt...

© illuster